eventos, paparotas

Outra vez por Melide, esta vez de tapas

Convidáronme a formar parte dun xurado o xoves 22 de maio, xunto con Vera, Alberto e Frenchy. E como esa tarde de outono (si, en pleno mes de maio) non tiña nada mellor que facer dixen que si. A verdade que foi unha experiencia para lembrar, pois menuda noitiña nos deixou a metereoloxía. E se a iso lle sumamos que o acceso desde Lugo non é ningunha marabela… pois cheguei tarde xunta meus compis de ruta.

Quedamos na Docería Estilo, onde Alberto Rodríguez -como representante dos locais do casco vello de Melide– esperábanos para indicarnos o percorrido que faríamos e darnos o material (mapa co roteiro, listaxe de tapas e follas de puntuación). Aproveitando que estabamos alí xa probamos as súas navallas enlatadas, moi ricas a verdade.

Ao ser unha vila do interior eu imaxinaba que moitos deles basearíanse na carne, en parte porque a tapa durante estas dúas semanas de concurso tiña un custe de 1 euro -consumición aparte- e no escandallo tiña que saír rentábel, ou iso querían conseguir os locais. Pero tamén é certo que, ademais de pasar o Camiño Francés, Melide é coñecida polos queixos e pola preparación do polbo. E así foi, tras ir probando varias tapas de carne chegamos ao Liñares, onde nos puxeron unha tapa de polbo guisado con ameixas e gambas (mágoa que non estivera feita no momento… aínda que grazas por avisar!!).

Máis #pulpofiction desta vez en #MelideVello no Liñares

A post shared by Luis Ulloa (@luismaulloa77) on

A verdade é que o nivel medio estaba bastante ben, houbo algunha exquisitez pero tamén algún que non se preocupou. Os obxectivos diferentes de cada local aparecen reflectidos na proposta que ofreceron, e houbo quen se esforzou por competir e quen só quere facer caixa cos clientes que pasan. Hai que ter en conta que había premios e que cada consumidor/participante pedía unha bebida e unha tapa, ou sexa, 2 euros como mínimo para a caixa.

Outra cousa que diferencian as tapas nalgunhas vilas de interior dos pinchos das cidades (téndese a mesturar termos) é o tamaño. En moitos casos vimos que nos servían un prato -de postre- para colocar unha cantidade importante de comida, co pequeno agravante que algún establecemento enchía ese fondo do prato cunha salsa. Noutra concurso me dixeran que como no día a día pola tapa non cobran, ao cobrar un euros víanse “forzados” a incrementar o tamaño para evitar a queixa dalgúns clientes.

Os que competiron de verdade déronse conta que dinamizar o consumo local era unha prioridade, sen rexeitar -nin moito menos- que se achegara xente de Compostela, Lugo, Ourense ou A Coruña. Así, sendo unha vila e tendo o boca a boca como principal medio de difusión, ademais das redes sociais e os medios tradicionais (prensa e radio), conseguiron un número moi alto de tapas vendidas a primeira semana de concurso. Iso si, había certos bares que concentraban ese éxito das 3.000 tapas e outros vían como a clientela pasaba de longo por diante da porta.

Como conclusión podemos dicir que Melide é un bo lugar para ir de tapeo, máis alá da organización desta ruta. Hai moitos locais, bos e variados. E está a menos dunha hora de Compostela ou de Lugo, as cidades máis cercanas onde o tapeo é un hábito social.

De Camiño a Sarria, unha paradiña para mercar algo "rico, rico" @manu_garea

A post shared by Luis Ulloa (@luismaulloa77) on

Tras pernoctar na zona (menuda noite facía para coller o auto!!!) e descansar, ao día seguinte non quixen deixar de visitar ao meu amigo Manuel Garea e mercar algo “rico, rico” de recordo para a familia.

Anuncios
Estándar
compras, eventos

Polas noites tamén se pode mercar

Seica se poñen dacordo ou que? Xúntanse as novas da mesma temática? van da man? Como cando un bosteza, que contaxia. Alomenos isto ocorreu cos últimos post que escribín. Que teño un pendente sobre o mundo do viño debido a gran cantidade de actividades se montan arredor? pois nos días seguintes coloco outro sobre a moda do viño e das catas! Que en Santiago o comercio repite experiencia co Estrea Estilo e os comercios volver saír fora dos seus recintos? Pois en Sarria lle cascan catro horas máis a unha xornada laboral e abren até as 12, a medio camiño de “Noite dos Museos” e cátering nas tendas.

Móvete por Sarria é un colectivo formado por comerciantes sarriáns (algúns) que promove as distintas actividades de ocio da vila. Pretende así que te enteres do que acontece na vila cando falemos de moda, tendencias, actividades culturais… O integran Calzados Gayoso, Lar de MenchuLebón DescansoMerceria SarilloMoncho ModaManuel EstilistasÓptica MalecónPulgui’sSenayo y Vilamey Complementos.

E para iso idearon a #NoitedoMovete, unha iniciativa que quixo dinamizar o comercio local fora de horario habitual, para que todos puideran saír mercar. E como lograr isto? pois abrindo as portas dos comercios 4 horas máis nun día laboral –o 16 de maio– véspera dun día feriado. E a iniciativa tivo éxito como se pode ver nas imaxes.

Pero non só era ir mercar zapatos, complementos ou algunha prende, senón que había descontos especiais. Como poñía o cartel anunciador “Venres 16 de maior 16% de desconto”. E abofé que funcionou. Alfombras vermellas, maxia en vivo, pinchos, cava, refrescos, chuches para nenos (…e maiores) e sorteos varios foron algunhas outras accións específicas que aportaron un plus á experiencia de mercar á tardiña. Ademais, como a noite acompañou, o ambiente prolongouse e fixo que o movemento de xente fose contínuo e as terrazas dos bares tivesen xente máis alá da hora habitual.

Parabéns aos organizadores, pequenos empresarios que ademais do beneficio (claro!) buscan tamén dinamizar a vila: móvense por nós. Agardamos máis iniciativas deste tipo, pois o comercio precisa de movemento, de ideas novas, e Sárria é un bo lugar! Cabeceira comarcal, sempre foi unha vila moi dinámica -comercialmente falando- e centralizou moitos intercambios. Ser sede de 3 importantes feiras cada mes e cabeceira de Partido Xudicial tamén axudou.

Estándar
eventos, peregrinacións

Camiños espirituais que se unen

Por que falar da Semana de Xapón en Compostela? Pois moi sinxelo, síntome identificado coa Irmandamento entre o Camiño de Santiago e o Kumano Kodo, pois no seu día participei na creación do espazo web Spiritual Pilgrimages que fixera 00estudio para Turismo de Santiago.

Japoneando no Estrea Estilo, un evento de moito éxito xa na 2ª edición

A post shared by Luis Ulloa (@luismaulloa77) on

Ademais, estes días tamén coñecín a Yui Miyazaki, unha rapaza xaponesa que estivo tres semanas en Compostela de “intercambio laboral”, devolvendo así a visita dunha técnico de Santiago a Tanabe (Wakayama, Xapón).

http://www.crtvg.es/informativos/cantos-e-danzas-budistas-e-xintoistas-na-catedral-de-santiago-814129

Nesta semana aprendimos varias cousas da cultura xaponesa, desde cociña (a arte do Obento), até artes marciais (Aikido), a cerimonia do Té, a arte do Origami (papiroflexia), o modo de vestir (Kitsuke), a música (Shakuhachi) ou a arte das flores (Ikebana). Como colofón, este martes tiveron lugar un concerto sintoísta na Catedral e unha conferencia sobre “Filosofía e Espiritualidade do Pobo Xaponés”.

Os actos tiveron lugar en varios espazos da zona vella compostelá: a Aula Gastronómica do Mercado de Abastos, a Igrexa de San Fiz de Solovio, a Catedral e o Paraninfo da Universidade. Organizados por Turismo de Santiago, a través da empresa Singulae, e coa colaboración da Casa Galicia Japón, estes actos están inxeridos dentro no marco do Ano Dual España-Xapón.

http://www.crtvg.es/informativos/finaliza-a-visita-da-delegacion-xaponesa-a-santiago-814585

O pasado mércores remataría a visita coa camiñada entre o Monte do Gozo e a Catedral dos monxes sintoistas que viñeron até Santiago e toda a delegación da cidade de Tanabe.

Estándar
eventos, excursións

O enoturismo está de moda

Pois si, o viño que non falte, nin na mesa nin no turismo. Unha moda máis -coma tantas- é agora incluír o mundo da vide en todo. E é que actividades entorno ao viño hai a moreas: feiras, visitas ás adegas, rutas do viño, transporte (bus ou tren) do viño, catas (e cursos de cata), maridaxes, conferencias, homenaxes… un sin fin de cousas que agora mesmo poden encher a axenda dun afeccionado durante un mes. De feito os próximos 30 días ás beiras do Miño-Sil temos unhas cantas. Por fin tamén nos movemos no interior da Galiza.

O 17 de maio coñece as Vinrutas de Valdeorras

Vinrutas é unha das ofertas de enoturismo que se realiza na comarca. A Denominación de Orixe de Valdeorras está a acadar unha gran notoriedade grazas aos excelentes viños que está a producir e os numerosos premios que está a recibir en moitos certames aos que se presenta.

VinrutaValdeorras

Promovida por Valdeorras é Viño, nesta cuarta edición -a celebrar o Día das Letras Galegas- visitarán 2 adegas da comarca: Adega Avelina, en Córgomo (Vilamartín de Valdeorras) e Joaquín Rebolledo (A Rúa). Ambas contan cun dos elementos etnográficos da zona por excelencia, as “covas”, lugares para gardar o viño; nun dos casos está integrada dentro dun edificio e noutra constitúe unha edificación en si misma. Os visitantes probarán os godellos e mencías que producen cada unha.

Vinruta-Valdeorras

Cun custe de 20 euros/persoa -no que se inclúe transporte ás bodegas, visitas, catas e pinchos- podes reservar entrada en valdeorrasesvino@gmail.com , no celular 619 086 326 ou mercala na oficina de Halcón Viajes de A Rúa. Sen dúbida, unha boa ocasión para coñecer o berce do Godello, un viño en crecemento entre os brancos en España.

O 23 de maio Valdeorras rinde homenaxe a Horacio Fernández Presa, o pai do Godello

Falecido fai un ano, a figura de Horacio Fernández Presa vai ter o recoñecemento que se merece. O que fora antigo xefe da Área Valdeorras-Trives da Oficina Agraria Comarcal (antes coñecida como a Axencia de Extensión Agraria de O Barco) e impulsor do Plan REVIVAL [Reestructuración de Viñedos de Valdeorras], ademais de cofundador da bodega Godeval e un viticultor defensor da comarca valdeorresa, terá a súa homenaxe o vindeiro venres 23.

E é que moita xente quere manter vivo o espírito de traballo do “pai do godello“, xa que logo puxo en marcha o nomeado Plan para para recuperar as variedades autóctonas da comarca. O godello, por exemplo, pasou de ser unha variedade case desaparecida (finais dos setenta) a gozar de prestixio na actualidade, e todo grazas aos traballos de recuperación que daquela se fixeron.

“Enoturismo en Galiza: iniciativas, experiencias e retos”, título do II Foro Proturga

Tras a exitosa edición do ano pasado en Pontevedra -en asistencia, pero sobre todo en debates- e que xiraba entorno ao Turismo Deportivo e organización de eventos deportivos, a organización muda de sede cara a cidade das Burgas. Esta 2ªedición do Foro Proturga falará do viño e os seus vínculos co turismo. A organización conseguíu un atractivo programa con catro mesas (e unha cata) nas que estarán representantes do sector do viño e técnicos da administración e das empresas.

ForoProturga-Enoturismo

Os títulos das mesas redondas son “Iniciativas, experiencias e retos dos Consellos Reguladores das Denominacións de Orixe de Galicia“, con varios directivos das D.O.;  “Iniciativas, experiencias e retos das Rutas do Viño de Galicia“, con técnicos das Rutas do Viño; “Iniciativas, experiencias e retos das empresas de enoturismo de Galicia“, con empresas vencelladas ao sector (de transporte turístico, medios de comunicación e axencias de viaxes); e “Iniciativas, experiencias e retos das adegas de Galicia” con xente das adegas. Os participantes farán a súa exposición nunha minipalestra que -agardemos- abrirá unha produtiva quenda de preguntas. O evento rematará cunha cata de viños galegos dirixida polo sumiller Patxi Movilla.

Obradoiros de harmonía e creatividade enogastronómica en Ribadavia

Os mércores e xoves das últimas semanas deste mes, é dicir, os días 21, 22, 28 e 29 a Asociación Ruta do Viño do Ribeiro organiza uns cursos sobre enogastronomía na capital do Ribeiro. Os encargados de impartir estes cursos son o sumiller Nacho Costoya, o chef Angel Ríos (restaurante Pepe Vieira) e Pablo Vidal (director técnico do C.R.D.O. Ribeiro). O obxectivo destes obradoiros é ofrecer ferramentas para crear pratos sinxelos con productos galegos de calidade e un toque de creatividade. Ademais de formación culinaria, tamén haberá unha degustación harmonizada con viños das adegas que están na Ruta. Pódese reservar praza na web da Asociación.

Excursión á Ribeira Sacra

Pola miña parte, teño organizada cuns amigos unha excursión á Ribeira Sacra do Miño o domingo 1 de xuño. Será unha intensa visita á zona Chantada onde a intención é visitar dúas adegas (unha familiar e unha turística), comer cerca de Belesar na Abaceria O Batuxo e pola tarde gozar das paisaxes ao navegar en catamarán polo río.

Terceiras xornadas de Portas Abertas das Rutas do Viño de Galicia

Esa mesma fin de semana e a seguinte as denominacións de orixe de viño galegas e as súas rutas do viño organizan, co patrocinio de Turgalicia, a terceira edición das xornadas de portas abertas. No folleto veñen ben explicadas, pero é fundamental saber que a primeira fin de semana (31 de maio e 1 de xuño) tócalle ás rutas do viño das Rías Baixas e Ribeiro, e os días 7 e 8 de xuño é a quenda de Monterrei, Ribeira Sacra e Valdeorras.

PortasAbertasRutaViñoValdeorras

Precisamente eu teño pensado asistir ás portas abertas de Valdeorras. Está previsto visitar -en autobús- 11 adegas. O sábado 7 (pola mañá) iremos a Godeval, O Cepado, O Casal, Roandi e Pagos de Galir e pola tarde a Ruchel, Avelina y D´Berna, mentres que para o domingo 8 están previstas a visita de Pinguela, Alán de Val e A Coroa. Para a comida hai restaurantes asociados (Mesón Museo, Paladium, Pazo do Castro e Piquiño) que ofrecen un menú por 25 €/persoa. Ademais, o sábado pola tarde haberá unha festa con pinchos, viños e actuacións musicais, e o domingo fin de festa nas covas con viños, polbo e actuación de gaiteiros. Tamén hai prezos especiais en tres aloxamentos: Hotel Pazo do Castro (O Barco), Casa Rural Pacio do Sil (A Rúa) e no Paladium (Vilamartín de Valdeorras).

Tapas & blogs retorna ás actividades cunha actividade de enoturismo na Ribeira Sacra

Por último, e coincidindo coa xornada de portas abertas da Ruta do Viño da Ribeira Sacra, o sábado 7 volve o evento Tapas & Blogs, neste caso co enoturismo como tema central. Unha xornada na que se visitarán os viñedos -dispostos en bancais- e unha bodega en compañía do sumiller Bruno Lovelle, quen elabora viños de autor.

Estándar
eventos, excursións

A Estrada tamén “pesca” no fenómeno dos bloggers

Non, non me refiro a min, senón ao fenómeno en si, a esta moda que -entre moitos- estamos a propagar pola blogosfera como se de lume polo monte se tratara. Que somos uns pesaos e uns charlatáns, como me dixo alguén o outro día? Si, pero pasámolo moi ben en actos como o da Festa do Salmón!

Preparadas as acreditacións de #bloggers para a @festadosalmon

A post shared by Luis Ulloa (@luismaulloa77) on

Non é o primeiro BlogTrip ao que vou, e agardo que tampouco sexa o último. Alá polo mes de febreiro xa tiven a sorte de ser chamado polos Xenerais da Ulla #moicercadeSantiago para coñecer e promover este ancestral entroido rural e máis a presentación dos Entroidos galegos de interese turístico (#GaliciaEntroido) baixo un diluvio universal na Praza do Obradoiro. Tamén fun a varias experiencias gastronómicas en restaurantes (Calderón e Casa Rosalía), ademais do #CocidoDay que eu mesmo axudei a organizar. Foi nestas dúas últimas semanas nas que a Festa do Salmón da Estrada xestou a organización dun encontro cos novos prescriptores de opinión. E nestas, que ás 11 da mañá estabamos na Porta do Sol estradense.

#pasóayer Making of de la foto oficial del encuentro #festadosalmon en @c_aestrada

A post shared by Jose Manuel Garcia (@jose_ma_garcia) on

Alí aparecimos Fidel Martín, Xosé Manuel García, Sandra Novo, Frenchy Ouviña, José Luis Oliveira, Rubén Amorín, Javier Mos e o que escrebe (si, o problema da cota femenina tamén chega ao #mundoblogger). Todos coñecidos das redes, e con nós o alcalde máis alto de España -nótase que xogou ao baloncesto- e xente do concello que nos ía guiar pola Ruta de Tapas do Salmón.

Despois de que Xosé Manuel lle gañara a Fidel para facer equipos (cousa que non lle serviu de nada, xa que levou aos peores! 😛 ) comezamos un percorrido pola vila. Estando tan preto de Compostela, A Estrada era un pouco descoñecida para min. Certo que pasei moitas veces, viñen de turismo rural a algunha parroquia (teñen 21 casas segundo Turgalicia) e até viñen comer o polbo un mércores á feira, pero nunca pensei en pasar un día nesta vila. De A Estrada hai que saber un par de datos: que é o 9º concello galego máis grande (282 km2), conta con 51 parroquias (o que máis) e o concello español con máis núcleos de poboación, ademáis de ser a terra de Ángel Miramontes.

Praza de Abastos #aestrada #festadosalmon

A post shared by Ruben Amorin (@nimataniengorda) on

Leváronos ata o emprazamento momentáneo da Praza de Abastos, xusto a carón das obras da nova. Alí comentáronos que A Estrada é dos poucos concellos galegos que teñen dous mercados semanais, os mércores e os sábados. De feito, un vendedor de peixe viña eses días desde Fisterra díxolles que co que vende n’A Estrada lle chegaría para vivir. Deambulamos un ratiño entre toallas, calzado e produtos da horta, e falamos de comercio e da produción de mazairas da bisbarra (exporta cara Asturias, Euskadi e Chantada). Logo separámonos en dous grupos -os equipos escollidos antes- para ir aos 22 locais da Ruta de Tapas que nos tiñan preparada.

O grupo bo -é dicir, o de Fidel, Frenchy, Rubén e máis eu, guiados por Daniel- comezamos forte. A primeira parada foi en Os Peares, unha tasca de toda a vida (máis de 60 anos a contemplan) onde ninguén diría que se come ben. Terei que voltar, porque ademais da tapa de salmón avisáronme que facía unha paella e unha carne riquísimas.

E así foron caendo, un tras outro, durante catro horas. Unha boa paparota si, pero acabas cheo, pois con cada picho/tapa tomabamos unha birra (íamos a cortos, para non reventar). Non nos saltamos ningún local da ruta e hai que dicir que a calidade media é bastante alta, tendo algún sobresaínte. É o caso de ‘Tito’ Nixón, que leva aberto desde 1975 e é un dos pioneiros na cociña de salmón (e do cocido). Cocíñao de todos os xeitos: en tartar, en empanada, afumado ou salvaxe marinado con maracuxá… e todos moi ben preparados. http://instagram.com/p/n0RlxQE2k4/ Remataríamos xuntándonos os dous grupos no Arxentino’s Burguers (onde atopamos a Jorge Guitián e Anna Meyer, que pasaban por alí) probando a súa adaptación da Causa Limeña cun Pisco Sour. Ademais, as cervexas americanas e as sobremesas fixeron do remate da ruta un suplicio gastronomico-dixestivo delicioso.

A continuación vos deixo o resumo fotográfico da Ruta de Tapas de Salmón que fixo Frenchy e onde poderedes observar as delicias e marabillas de pequenos bocados que degustamos, incluidos os dous que puxeron unha tosta de pan de molde 😦

Pola tarde achegámonos á área recreativa de O Xirimbao, a carón do río Ulla. Alí, no couto de Couso (xunto co de Sinde e o de Ximonde) estábase a celebrar o 38º concurso Internacional de Pesca de Salmón. Era o mesmo lugar onde o dictador Francisco Franco viña facer que pescaba. http://instagram.com/p/n0k6xLE2mk/ Total, que se tes tempo e podes, achégate Á Estrada esta fin de semana, muy cerca de Santiago. Nos actos da festa hai actividades para nenos, batukadas, concertos, conferencias, exposicións, probas ciclistas (BTT)… e continúa a ruta de tapas.

Velaí a listaxe de locais participantes, pero lembrade a quen lle toca este venres e este sábado, previo á Festa do Salmón do domingo: – Venres 16: La Bombilla, Nixon, O Café de Xulia e o Samaná. – Sábado 17: Arxentinos Burguer, Don Juan, Andalucía, A Vila e Oasis.

Estándar
eventos, restaurantes

#CocidoDay en Sarria

Tras dous meses de intenso traballo o 15-M tocaba disfrutar, se é que fora posíbel. A verdade, a andaina comezada a mediados de decembro polos catro tolos das RR.SS. (Laura Camino, Frenchy Ouviña, Alberto Ribas e un menda lerenda) para montar este tinglao do Día Internacional do Cocido tiña que dar os seus froitos. Un friki da informática (Frenchy), unha xornalista hipercompetente (Laura), un gran relaccións públicas (Alberto) e eu formábamos un bo equipo. E abofé que o conseguimos.

#xenteriquiña preparándose para o #CocidoDay eiquí anótase todo Dios…

A post shared by Luis Ulloa (@luismaulloa77) on

Tivemos ánimos desde todos os lados, e entrevistas na radio (eu creo que telefonicamente puiden atender 10 chamadas nunha semana, que para non estar acostumado, chégalle de carallo”). Pero eu viñen eiquí a falar do meu libro.

A min “tocoume” -a verdade é que quixen facelo- en Sárria, co difícil que era convencer a un restaurante de semellante cousa e mover a persoal ata a cabeceira do porco celta e vila xacobea por excelencia. Grazas ao colíder, Manuel Valcárcel, logramos pechar con tempo o restaurante: o Albergue-Rural A Casa de Carmen, en Barbadelo. Un café con Pedro Quintana e tivemos o si en menos de 10 minutos, contados.

Coordinadamente entre os 22 restaurantes participantes no #CocidoDay a hora de comezo eran as 15 horas, aínda que por cuestións de última hora houbo sitios que comezaron ás 14:30. Nesta mesa algúns quixemos ir andando, pois para subir ata Barbadelo había que facer o Camiño Francés (o que lle viña moi ben ao discurso deste hot point), un treito duns 4 Km con costas pronunciadas. Quedei coa sumiller Mercedes González no Malecón, tomando un viño e escoitando os problemas do Plan de Encanamento que quere facer o alcalde. E cando chegaron Carmen José e Manuel comezamos a camiñada.

Mercedes veu totalmente equipada, coas botas -último modelo- da artesán do Deza Elena Ferro (moi fashion pero preocupada polo viño que nos ía poñer Pedro). E entre risas e contos, e algún chiste dos meus, dos bos, dos que teño reservados para estas ocasións, se nos fixo o camiño máis levadeiro. Para quen non o saiba, desde a estatua do Peregrino de María Carretero que preside o Maleón hai que subir as escalinatas que levan á Rúa Maior e continuar até o Convento dos Mercedarios. Desde alí hai que baixar a carón do cemiterio cara a ponte de Áspera e ir paralelo ao camiño de ferro. Tras cruzar un regato ven a a gran costa arriba (non chega a medio quilómetro) entre soutos frondosísimos e preciosísimos. Logo xa ven un falso chan, que segue picando cara arriba, pasando Vilei,o cruce á igrexa románica de Barbadelo e o albergue público.

Chegamos ben, pero sedentos e con fame, todo hai que dicilo. Ademais tiñamos unha sorpresa (pero queríamos confirmala con Pedro): de “camiño” atopamos dous peregrinos madrileños e os convidamos a que se unisen á celebración.

No comedor xa estaba todo o mundo: o meu amigo Iago Rodríguez (multimedia), o xornalista Penoucos (de La Voz de Galicia), a pontevedresa Noela Otero, os seis camiñantes (catro que viñamos desde Sarria e os dous peregrinos que recollimos) e máis o anfitrión, Pedro X. Quintana. O primeiro que vimos foi o auga, para calmar a sede, e o viño que nos ía acompañar durante todo o banquete, un Guímaro como Dios manda (a ver esa competencia de Chantada e Valdeorras, eh!).

Tras ver a inauguración en YouTube -un vídeo que colgou o pregoneiro Xosé Manuel García– Para comezar tiñamos uns entrantes de salchichón e chourizo de porco celta francamente deliciosos.

Embutidos con Guímaro no #cocidoday da Casa de Carmen de #Sarria no @camino_xacobeo

A post shared by Luis Ulloa (@luismaulloa77) on

Entre medias intentamos facer unha multiconferencia cos dispositivos móbeis e táblets existentes nas mesas participantes. Minutos adéronnos a probar a sopa de cocido, potente si, pero repetín, non fora ser…

E agora unha sopiña #cocidoday e @xrpenoucos sacando exclusivas xornalísticas

A post shared by Luis Ulloa (@luismaulloa77) on

Pero non ía ser todo comer, e tamén falamos. Descubrimos a facilidade de palabra de Penoucos (palense de pro), a paixón polo emprendemento de Carmen (futura presidenta do movemento AJE en Galiza), o coñecemento do viño de Mercedes, a amizade de Pedro cos peregrinos (que xa se coñecían!!!) e moita “tensión sexual” no ambiente.

E chegou o momento desexado, tanto no gastronómico como no friki. Coa aparición do cocido a todas as mesas, os comensais (máis de 170 en total) puxéronse a subir fotos nas redes sociais, a tuitear e a retuitear, que contra as catro da tarde conseguiríamos ser Trendic Topic coa etiqueta #CocidoDay.

Este pantallazo me mola mucho mucho 🙂 #CocidoDay TT #MomentosFelices

A post shared by Frenchy (@frenchygalicia) on

Exitazo total!!! Máis de 6 millóns de impactos e as televisións e radios narrando o evento nos informativos do mediodía do sábado (grazas Juan José Ribagorda por eses 15 segundos de gloria: uns 2 millóns de espectadores, casi ná!!). Tal foi así que o meu cocido, o do meu prato, ficou durante uns minutos no esquecemento. Pero fricalladas a parte, volvín a hincar o dente ao manxar do prato (como para non facelo). O cocido de porco celta foi un auténtico descubrimento, sobre todo após de escoitar como o propio Pedro os cría todos os días.

10 days after, recalling #CocidoDay @cocidoday #cocidaco #ñamñam

A post shared by Luis Ulloa (@luismaulloa77) on

Para falar das sobremesas tería que deixarlle un parágrafo enteiro a Penoucos. Que saque! #miñanaiqueridiña non sei cantas cañas ou freixós paparía, pero uns cantos. Eu estaba a tope, pero unha de cada caeu, para non quedar mal :-P.

Imos coa sobremesa do #cocidoday na Casa de Carmen no Camiño Francés

A post shared by Luis Ulloa (@luismaulloa77) on

Por último, quixera agradecer a Carmen (dona e cociñeira), Pedro (artista) e ao fillo toda a atención e o cariño que lle puxeron á organización deste evento. A Casa de Carmen está aberta todo o ano, como albergue e como casa de comidas, así que se tes a oportunidade de vir, non o dubides.

Na despedida, Pedro amosounos a propiedade. Primerio o albergue -privado- con máis de 20 camas en literas, a terraza de verán e para rematar unha vistas ao val, cos cabalos achegándose á nosa visita.

Hora cabalar despois do #cocidoday no @camino_xacobeo

A post shared by Luis Ulloa (@luismaulloa77) on

Os catro armadanzas xuntámonos o venres 21 para celebrar o exitazo, e tamén poder despedir a Laura, que tras varios meses no paro vía como esta e outras iniciativas que tivo (o Reportuiteo e The Net Room) tiveron os seus froitos. Segundo nos contou, o luns seguinte do #CocidoDay recibiu unha chamada dun coñecido de Barcelona ofrecéndolle ir traballar para alá. Non o dubidou. Parabéns aos Zync Social pola visión que tiveron… 😦

 

Estándar
eventos, fotopaparotas

Óscar de Toro no Fórum Gastronómico

Fun pero non fotografei. Fun até o Fórum Gastronómico de A Coruña porque tiña un pase para os 3 días e quería saber que tal estaba a versión galega deste evento catalán após de 4 anos. Durante a miña estadía en México fun a outros eventos gastronómicos, pero recordaba con gran agarimo a edición de 2010 en Compostela, na que diluviou mentres Ferrán Adrià anunciou que o deixaba (El Bulli). Mais para feira de verdade a de 2011, en Girona. Aquela era outra cousa: máis profesional, máis comercial, máis ventas. En Galiza tiña a lembranza do Fórum Cidade, do esforzo de Trevisani e Turismo de Santiago por organizar actividades para a poboación local, pero o que é a Feira… non había “sector” todavía, non a demandaban.

O televisivo e guapo Jordi Cruz dando aulas maxisttais no @forumcoruna

A post shared by Luis Ulloa (@luismaulloa77) on

Un dos momentos estrela -após da fotaza que lle fixo Xurxo Lobato con Mariña- era a ponencia aberta ao público do televisivo Jordi Cruz. Cunha sala ateigada, o cociñeiro do ABaC, L’Angle e o Ten’s e xurado do programa MasterChef fixo un show-cooking que deixou a todos, e todas, abraiados… máis ou menos.

Sen dúbida un dos mellores cafés da cidade #aloshechosmerepito @oscar_de_toro

A post shared by Luis Ulloa (@luismaulloa77) on

Pero ademais de pasear por ExpoCoruña, mirar os stands, as novidades, catar os viños e os vermús (menudas vestimentas por Diós!) e atopar a moito coñecido da blogosfera, un dos meus obxectivos era o obradoiro de Óscar de Toro, do Café Venecia de Compostela. Si, un barista e showman, pero que barista, e que showman!! E cociña con café!!!! Para quedar coa boca aberta, verdá? Pois o maestro Óscar comezou o seu tempo charlando de café, de variedades, de usos e púxose mans á faena.

Para comezar fíxonos unha “tosta de vaca vella marinada con café”, un carpaccio de vaca maior infusionado 11 horas en café de Etiopía, sobre unha tosta de Pan da Moa, con aceite Arbequina e queixo de Arzúa curado. Toma xá!! ¿Como te has quedao? Coma nós, flipping in the air.

E mentres pasaban a proba aos asistentes algún “gracioso” fíxome un roubado. Aí me teñen, pillado in fraganti por Manuel Bustabad. #Enverdeatender, ains!

E pasamos ao “peixe marinado con coulis de café e xenxibre”. Tamén saboroso, pero menos. Desta volta o café ocultaba demasiado o sabor do peixe. Ao mellor marinar 7 horas é moito, ou o propio sabor do “Guatemala Acuatenango”. Óscar saberá…

E para rematar unha “escuma de capuchino con sésamo” con café Brasil. Un bo chupito para rematar a demo. Tres texturas diferentes, tres sabores distintos, cun denominador común, o café! A Loly Llano seica saltáronselle as bágoas.

Na quenda de preguntas Óscar que baixou do escenario, mesturouse co público e preguntou cal era o bocado máis logrado. E preguntoume a min. Coma sempre, a contracorrente do que estaban a dicir os que interviron antes ca min, dixen a primeira, pois a mestura -para o meu gusto- estaba moi lograda: carne con aroma de café, que transpiraba correctamente e sen quitarlle sabor. E seica acertei, pois un cociñeiro de renome coma Kike Piñeiro estaba na mesma. E para encherme de «orgullo y satisfacción», o propio Óscar tamén o dixo, jeje! 😉

Opinando sobre la cocina con café el gran @FranKikePineiro @oscar_de_toro

A post shared by Manuel Bustabad (@manuelbustabad) on

O Fórum continuou 2 días máis, ata o martes, e por alí pasou do mellor de cada casa. Aulas maxistrais, catas, concursos e máis ponencia. De feito, un pouco máis tarde escollerían a Diego López, do Restaurante La Molinera de Lalín, como “Mellor Cociñeiro do Ano“. Pero eu quedaría para ir probar os pinchos do Fórum Tapas e pa’casa.

@moli_potas cocinero del año en #forumcoruña oleeee!!

A post shared by lolyllano (@lolyllano) on

De todos os xeitos recomendo visitar as crónicas dalgún colegas de ocio, como Rubén Amorín e Jorge Guitián, ou visitar os perfís de Instagram de moitos dos asistentes (Xosé Manuel García, Loly Llano, Manuel BustabadJorge GuitiánRubén Amorín, Carmen Albo, Mercedes Blanco, Alberto RibasMarta Valcarce, Sandra Novo) e darlle ao scroll para ollar todo o que fotografaron.

Estándar