lugares, viaxes

Horta e viños na Alsace

Na era da TIC e das RR.SS. o mercado das postais está demodé! Pero a min me sigue molando, por iso sigo enviando a algunha xente cando viaxo, e tamén lle pido á familia e aos amigos que o fagan, para facer crecer a miña colección. Pois ben, hoxe, ao abrir o correo e entre a propaganda eleitoral, tiña unha de Isabel Chousa e Alfonso Ribas, que días atrás (aproveitando á ponte) viaxaran a Alsace.

Pero cando imos comprar para escribir hai unha serie de problemas: a calidade da imaxe, da impresión e do deseño, o formato e o estilo. Estamos afeitos en moitos casos a recibir a da Catedral de turno, da escultura máis famosa, o típico collague ou unha graciosa que teñen sempre nas tendas. Pero ás veces iso importa ben pouco e ten máis sentido o que se escribe.

#trimbach #alsace #riesling

A post shared by A.R. #wines (@fonsiribas) on

Neste caso fixéronme un resumo do destino, unha escolma de “imaxes” dos seus intereses que fan de mini-guía na miña cabeza para cando me toque ir. Non se conta o que te escriben, pero co seu permiso quero compartir o estilo tan conciso e que amosa un destino gastronómico diferente: «Dende o país das cigoñas, os espárragos, o riesling, a tarte flambèe e mais da liberdade, a igualdade e fraternidade…»

Anuncios
Estándar
lugares

Chegou a primavera a Compostela

Sóese decir -xa con moita sorna- que chove en Compostela, bueno máis ben é en Santiago. O célebre poema do fusilado García Lorca, e musicado maxistralmente polo grupo galego Luar na Lubre, chegou fondo na cidadanía deste País.

E tardou en chegar, pero chegou. As primeiras raiolas de Sol fixéronse esperar até moi tarde, pero pagou a pena. O espectáculo florístico que amosa cando xa está fai que a espera merecese a pena. Bueno, tanto non, que choveu de carallo.

A praza de Fonseca do casco vello compostelán ten un colorido estupendo. Os tulipáns, na maior parte dos casos cor laranxa, sempre emerxen o estádo de ánimo. Pero esas continuas choivas tamén nos deixan uns pastos e unha vexetación esplendorosa por toda Galiza, cunha gama de verdes descoñecida. Só hai que coller o carro e saír da contorna urbana para comprobalo. Mentres, o parque de Belvís ofrécenos un anuncio dentro da mesma cidade.

Estándar
lugares, viaxes

Luismas por el Mundo

Alá polo mes de novembro recibín o “encargo” -máis ben foi un reto- da miña amiga Isabel Chousa de participar nunha cadea de Instagram, unha das redes sociais baseadas nas fotografías. O #ShotChallange -que así se chamaba- consistía en colgar 5 fotos durante 5 días, é dicir, unha cada día. Temática? libre, e polo tanto escollín facela dalgunhas viaxes que fixen polo Mundo adiante e escollín a etiqueta #luismasporelmundo.

A primeira foto que puxen foi da viaxe a România que en 2008 fixera con algúns membros da Asociación de Amigos del Camino de Santiago de la Comunidad Valenciana. Fora unha viaxe encríbel, onde 11 desalmados viaxáramos polo norte dun país en obras recentemente integrado na Unión Europea e ao que lle estaban entrando os cartos para a renovación das infraestruturas do país, igual que naquela España de finais dos 1980. Once desalmados nun microbús de 15 prazas cun condutor húngaro que malamente entendía o inglés!!! (aínda recordo o que lle pisaba o xoven Laszlo…). Unha das primeiras paradas fora en Săpânța (Maramureș), onde alucinamos co seu Cimitiru Vesel [Cemiterio Alegre], un camposanto colorista onde os mortos eran recriminados polos veciños e familia na súa propia lápida.

Como o “xogo” consistía en subir unha foto e retar a un amigo, quixen comezar forte, por un compañeiro desta viaxe aos Balcáns, o colega e fotógrafo Iago RV 😦 O meu gozo nunha poza, por H ou por B, non o puido facer.

O segundo día colguei unha curiosa foto da viaxe a Sardegna, en 2009. A Grotta di Nettuno [Gruta de Neptuno], en Capo Caccia (Algher), é un dos puntos máis visitados do norte da illa. Un lugar recóndito ao que hai que ir, pois está a máis de media hora da cidade, pero é que unha vez chegado tes que baixar escaleiras durante máis dun cuarto de hora… para logo subilas.

Neste caso quixen retar a unha ex-compañeira do instituto, fotógrafa profesional emigrada polas irlandas… pero nada, que Graciela tampouco!

A terceira tamén tivo o seu aquel: a viaxe a Terra Santa (2011) que realicei cun grupo de galegos guiados polo Padre Paco, un franciscano que custodia en Compostela o Fogar de Espiritualidade de San Francisco. Ademais de percorrer todos os lugares santos do cristianismo en Palestina, tamén visitáramos algún dos máis importantes do xudaismo. Pero na viaxe desde a Jerusalem até Tiberias fixemos una parada no Yam Hamelaj [Mar Morto] para darnos un baño (joder, como flotamos e como pican os ollos!!!) e botarnos os seus lodos.

E me dixen “coño, escolle alguén que se mova moito nas redes!!!”, pero o compañeiro de Facultade e de críticas, Emilio Cuíñas, seguíu coa mesma liña dos anteriores…

A cuarta foto tamén me trouxo bos recordos: a miña primeira viaxe a Porto na Semana Santa de 2010. E foi difícil escoller a postal: o Porto Velho, o Elevador dos Guindais, a Fundação de Serralves, a Librería Lello e Irmãoa, o novo estadio do Boavista, o ambiente nocturno dos restaurants da Foz do Douro, os pastelinhos e francesinhas, para finalmente quedarme coa a Casa da Música do arquitecto nerlandés Rem Koolhaas. No seu interior xoga cos espazos e coas formas, e nós tamén (e agradecido que ao seu fillo lle gustase a foto).

Logrei convencer a Jorge Vicente, outro compañeiro xeógrafo. Podedes ver como superou o reto no seu perfil de Instagram.

E para rematar, unha instantánea da miña viaxe a Suisse (2010): o Château de Chillon [Castelo de Chillón] desde a outro carril da autovía, pois a entrada ao recindo era -segundo recordo- algo complicada. Como podedes observar, lembra un pouco aos Exin Castillos que tiñamos nos 1980 (que gran década!!!).

E rematei retando a unha compañeira de travesía, Natasha, que me acompañara na “peregrinación” do MIR. Obviamente, na Russia non deben molar estas cadeas…

Estándar

Eran outros tempos, pero a quen se lle ocorreu o deseño desta pequena obra de arte (a Mariano Fernández Rangel en 1916) o tiña moi claro: poder ligar a distancia, poder dicirlle ao querido/-a cousas bonitas, sen tocamentos, pero tamén sen sospeitas (ou é ao revés? escoitar aos namorados que se sentaban alí sen saber que serían escoitados). Trátase dun banco de pedra semicircular, construído de forma que o son se transmite de lado a lado a través dun eco singular.

A foto, realizada co gallo dunha proba que nos mandou facer Fernando Gallardo no seminario itinerante de innovación de hosteleira #Hotel2020, enfoca malamente os dous extremos do banco. Estáballe a explicar a dous turistas o que pasaba. Ficaron sorprendidos, claro!

lugares

O banco acústico da Alameda compostelá

Imagen

Non luce todo o que é, pero aínda así, esta foto luce mogollón. A terraza do hotel Costa Vella é un dos rincóns máis chulos da cidade compostelá. Moi demandada por veciños e turistas, os días de sol non é doado atopar sitio.

E non precisan facer nada especial, pois os cafés e resto das consumicións son do máis normal. Pero o espazo, o ambiente, a luminosidade, o silenzo nos transportan a un lugar moi, moi lonxano. Un lugar no que se respira tranquilidade, dentro do mundanal ruído, ás veces insoportábel.

lugares

A terraza do Costa Vella

Imagen

Na primavera, acéñate!

Así rezaba o slogan que hai anos anunciaba a Ruta das Aceas, un percorrido circular duns 5 quilómetros que percorre as beiras tranquilas do río Sárria antes de chegar á vila.

Nun dos descansos que nos da este fodido inverno decidinme a pasear pola contorna de Sárria. Desde fai uns anos está restaurada unha antiga senda que empregaban os veciños para pasear e comunicarse coas aldeas de arredor. Hoxendía hai xente que a camiña, e tamén moito running. O percorrido é bastante suave (agás algún tramo de escaleiras de madeira) e apta para case todo o mundo. Non é accesíbel nin se pode transitar en bicis nin motocicletas. A foto amosa a beleza do río, das paisaxes de ribeira, da frondosidade e do seu caudal.

lugares

Ruta das Aceas, sendeirismo en Sárria

Imagen